De reclamecampagne geld lenen kost geld is in 2009 gelanceerd om mensen bewust te maken van het feit dat lenen een nogal dure hobby is. We gaan er wel vanuit dat dar de meeste mensen begrijpen dat er rente betaald moet worden voor een financiering. En het zal ook niet onopgemerkt zijn gebleven dat bankgebouwen erg duur en groot zijn. Iemand moet al die dingen betalen, en die iemand ben jij als leningnemer.
Veel mensen hoor je op feestjes roepen dat dit zeer gemeen en eigenlijk niet door beugel kan. Helaas is deze gedachte onterecht. Je wordt niet gedwongen om een bepaalde keuze te maken voor een financiering en daarbij kun je kiezen uit tientallen leningverstrekkers. Dat betekent dus ook dat je totaal niet gedwongen bent om geld te lenen. De gedachte dat je wel gedwongen wordt door omstandigheden om een financiering te nemen is wel een lage vorm van zelfverantwoordelijkheid. Er is echt geen sprake van dwang.
Geld lenen kun je soms beter voorkomen maar het hoeft echt niet altijd de verkeerde beslissing te zijn. Als je een lening neemt om iets te kopen dat gaat stijgen in waarde of in elk geval een stabiel onderpand is, zoals een huis, dan kan het een goede investering zijn. Het wordt wat lastig goed te praten als je geld leent voor je lievelings sport auto te kunnen rijden of voor een rondeis te maken. Dat is echt geen slimme zet om daar een lening voor te nemen. De reden is simpel, je gaat een verplichting aan voor een onderpand dat daalt in waarde, waardoor jij nog lang betaalt nadat het onderpand dramatisch in waarde is gedaald in verhouding met de lening die je bent aangegaan. Is hopelijk niet helemaal nieuw voor je, de meeste hebben dat wel eens over gehad in hun eerste economie lessen op school.
Conclusie, als een financiering niet nodig is , sluit dan geen financiering af. Maar als je de kans krijgt om een stabiel onderpand aan te kopen dat stijgt in waarde, dan is er niks verkeerds aan. Het is natuurlijk onmogelijk om totaal geen risico te lopen, maar we kunnen ons wel zo goed mogelijk indekken.
